Στων λέξεων τη χώρα

Το ποίημά μιας ζωής τα λόγια περιμένει Σαν μια σκιά καλοκαιριού στον ήλιο αποκομμένη   Αποκομμένοι και εμείς στων λόγων την πληθώρα Έχουμε λες εξοριστεί στων λέξεων τη χώρα   Η ταμπέλα των κατηγοριών στα λόγια δεν εμπίπτει και όμως στην καθημερινότητα μοιάζει σα να προκύπτει   Λόγια αποχωρισμού και λόγια ελευθερίας Λόγια μιας νέας…

Οι ιστορίες-συνοδοιπόροι του καλοκαιριού μου για το 2019

Μία πολύ αγαπημένη μου καλοκαιρινή συνήθεια, ιδίως τα τελευταία χρόνια, πέρα από την προσμονή των διακοπών είναι η δημιουργία της λίστας βιβλίων που θα πάρω μαζί, επιλέγοντάς τις ιστορίες τους ως συνοδοιπόρους στη δημιουργία της δικής μου καλοκαιρινής ιστορίας για κάθε έτος. Τις περισσότερες φορές, τα βιβλία αυτά προκύπτουν από επισκέψεις μου σε μικρά βιβλιοπωλεία…

Συλλογική δράση για συλλογικό όφελος

Οι αντιπαραθέσεις στον τομέα της υγείας τείνουν να είναι τυπικές, αλλά υπάρχουν δύο σοβαροί λόγοι που ακόμα και οι περιστασιακοί παρατηρητές τους πρέπει να νοιάζονται για το τι γίνεται εκεί. Ακολουθήστε την κίτρινη γραμμή. Στο τέλος της θα είσαστε στην κλινική και, εκεί, θα βρείτε να καθίσετε μέχρις ότου σας φωνάξει η γιατρός. Η αίθουσα…

Είσοδος σε μια καταθλιπτική κοινωνία

Αυτό το πάρκο έχει όνομα που το διακρίνει από τα άλλα,όμως η αισθητική του είναι και το σημείο σύγκλισής του με αυτά και θα σταθώ σε αυτή. Ο κύριος της φωτογραφίας, μοιάζει να περπατά στη φθορά αυτής της αισθητικής παρά στην ανυπαρξία της. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ζούμε σε μία πανέμορφη χώρα,την ομορφιά της όμως…

Ο διαρκής αγώνας της ελπίδας

Το χώμα κάτω από τα πόδια μας είχε ακόμα τη μυρωδιά της βροχής που μόλις πριν από λίγο είχε σταματήσει. Ανοίξαμε τα παράθυρα γρήγορα, για να μας δουν και να τους δούμε. Αμέσως, έξω από την πόρτα ακούστηκαν βήματα και δύο μικρά παιδάκια μπήκαν μέσα στο λυόμενο που αποκαλούσαμε το σπίτι του οργανισμού μας η…

Η συναυλία

Στις πλατείες που γεμίζουνε ζωή στα δυο μάτια που χάνονται στων στίχων τη ροή πόσες σκέψεις και όνειρα κάναμε τότε εκεί Στις πλατείες που γεμίζουνε ζωή σαν δυο φύλλα που κύλησαν από δέντρο που χώρεσε το χειμώνα το βαρύ και ανοίγει τα φύλλα του για να ξαναγεννηθεί Στις πλατείες που γεμίζουνε ζωή κάνοντάς μας να…

Να μιλάς για ορφανά φάρμακα σε μία κοινωνία ορφανή από ελπίδα

Στην ιατρική και στα υπόλοιπα επαγγέλματα υγείας καλείσαι να ανοίξεις τον εαυτό σου στις ζωές και τις οπτικές άλλων ανθρώπων-ανθρώπων αλλά και καταστάσεων που, ίσως, ποτέ δεν θα μπορέσεις να κατανοήσεις. Καλείσαι να διαχειριστείς την εμπιστοσύνη που σου δίνεται βλέποντας ανθρώπους στην πιο ευάλωτη και δύσκολη στιγμή τους. Και το πιο δύσκολο από όλα αυτά;…

Ο δήμος για τους κατοίκους είναι ότι η ευτυχία για την οικογένεια

Πως η ένωση και όχι η προβληματική  δέσμευση μιας οικογένειας στην αναζήτηση της ευτυχίας μπορεί να ταυτιστεί με την επιτυχία των δήμων. Το μυαλό μας δε λειτουργεί ως καταγραφέας βίντεο και, όμως, τη στιγμή που καλούμαστε να αποφασίσουμε για το μέλλον του τόπου μας αντιμετωπίζουμε τη μνήμη και ό,τι αυτή έχει συγκρατήσει ως την απόλυτη…

Καιρός πολιτικός

Σε μία χώρα που τα φαινόμενα βίας και ανομίας, ακόμη και στο ναό της Δημοκρατίας, συνεχίζουν αδιάκοπα το έργο τους χωρίς παραδειγματική τιμωρία αποτελεί λάθος και αβάσιμος ο ισχυρισμός μιας θιγμένης υπερηφάνειας απέναντι στο επιχείρημα της ανασφάλειας που διακατέχει το σύνολο των πολιτών της και το οποίο εντείνεται ολοένα και περισσότερο λαμβάνοντας κυρίαρχη θέση στην…

Σκέψεις για την κοινωνία των ανοιγμένων πληγών

Η αυτοκριτική είναι μία διττή διαδικασία. Αρχικά μας καλεί να αναγνωρίσουμε το σφάλμα μας και να αποδεχθούμε έτσι την ευθραυστότητα της προσωπικότητάς μας.Έπειτα, μας διεγείρει ή θα πρέπει να καλλιεργεί μέσα μας την επιθυμία να πάρουμε μέτρα διόρθωσης ή αποτροπής παρόμοιου σφάλματος στο άμεσο μέλλον. Όμως, για να υπάρξει αυτοκριτική χρειάζεται να υπάρξει συναισθηματική νοημοσύνη….